รู้มั๊ยวิกฤติ แฮมเบอร์เกอร์ ไครซิส 2008 หรือวิกฤติเศรษฐกิจของอเมริกา ปี2008 มันพังเพราะอะไร มาดูกัน ตามปกติเวลาเรากู้เงิน เราจะไปกู้กับสถาบันการเงิน ทีนี้เงินกู้หลักในประเทศอเมริกาก็คือกู้ซื้ออสังหาริมทรัพย์หรือกู้ซื้อบ้านนี่แหละ เวลาแบงค์จะให้กู้แบงค์จะพิจารณาอย่างละเอียดถี่ถ้วนมาก กว่าจะอนุมัติแต่ละสินเชื่อต้องมั่นใจในเรื่องการชำระหนี้มากเพราะมันเป็นเงินกู้ระยะยาว ทีนี้มันมีพวกนักเศรษฐศาสตร์หัวใสคิดระบบการเงินขึ้นมาใหม่และมีการออกเป็นกฏข้อบังคับเรื่องการทำธุรกรรมขึ้นมา ดูๆแล้วเหมือนแชร์ลูกโซ่บ้านเรานี่แหละ
ปกติการกู้เงินจะเป็น
ผู้กู้ => ผู้ให้กู้
ผู้กู้ไปกู้ซื้อบ้านกับแบงค์ แบงค์ให้สินเชื่อจากนั้นรอชำระหนี้ตามระยะเวลาที่ตกลง
ระบบการเงินใหม่ที่กลุ่มการเงินอเมริกาทำก็คือให้วานิชธนกิจสามารถซื้อหนี้ที่มีความเสี่ยงจากสถาบันการเงินได้
ผู้กู้ => ผู้ให้กู้ => วานิชธนกิจ => นักลงทุน
เช่น ผู้กู้ไปกู้ซื้อบ้านกับแบงค์ แบงค์ให้สินเชื่อ ทีนี้แบงค์เอาสัญญากู้ที่ดูแล้วมีความเสี่ยงไปขายต่อให้กับวานิชธนกิจโดยมีบ้าน/ที่ดินเป็นหลักทรัพย์ค้ำประกัน(CDO) วานิชธนกิจก็จะเอาสัญญากู้ไปออกตราสารหนี้/ตราสารอนุพันธ์ให้นักลงทุนมาซื้อรวมทั้งออกหุ้นของบริษัทตัวเองมาขาย โดยให้สถาบันจัดอันดับ(ที่วานิชธนกิจได้ทำการล็อบบี้ไว้แล้ว)มาจัดอันดับให้เป็นการลงทุนระดับทริปเปิลเอ(AAA)หรือหุ้นที่อนาคตไกล พื้นฐานดีและน่าลงทุนมาก เพื่อดึงดูดนักลงทุน
ทีนี้ปัญหามันคือพอแบงค์มันไม่มีความเสี่ยงมันก็ปล่อยกู้อย่างระห่ำ ปล่อยสินเชื่อแม้ คนตกงาน, คนที่รายได้ไม่พอกับรายจ่ายมันก็ให้กู้ เริ่มเห็นภาพหายนะมั๊ยคับนี่คือจุดเริ่มต้นของระเบิดเวลา .......เอาไว้มาต่อวันหลังตอนที่(2) นะครับ
เจ้าของ blog
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น